Wat kunnen burgers aan de basis doen voor versterking van de samenwerking in Europa en van de Europese groene familie in het bijzonder. Het EGP-steunledennetwerk formuleerde in samenwerking met Fédécolo, een groep Franse groene federalisten, drie actieterreinen.
Van 11 tot en met 13 november 2011 vond het congres plaats van de Europese Groene Partij (EGP): het Europese verband waarbinnen GroenLinks samenwerkt met geestverwante, groene partijen uit België, Frankrijk, Duitsland, Hongarije, Spanje en andere Europese landen. Met een mengeling van hoop, vrees en onderhuidse bezorgdheid nam het congres de "Verklaring van Parijs" aan: een zorgvuldig geformuleerde, adequate strategie voor een duurzame uitweg uit de Eurocrisis. Wat kunnen we met deze strategie tegen de achtergrond van het halfbakken, teleurstellende akkoord van afgelopen vrijdag, 9 december 2011? Een eerste verkenning binnen snel veranderende, Europese politieke omstandigheden.
Alice Stollmeyer bezocht in november in Parijs haar eerste EGP-congres en deed verslag op haar blog. Ze blikt terug op een inspirerende bijeenkomst.
De groene partijen in onze buurlanden zijn net als GroenLinks niet tevreden met de resultaten van de Eurotop. Alleen de Green Party of England and Wales noemt de gang van zaken "onvermijdelijk".
Eind november hielden de Duitse Groenen hun 33e "Bundesdelegiertenkonferenz" in Kiel onder het motto "Antwort: Grün". Een belangrijk deel was gewijd aan Europa. De Groenen presenteerden hun voorstellen voor een uitweg uit de crisis in twee besluiten met de veelzeggende titels: "Die Zukunft ist Europa"en "Europa gewinnt zusammen - oder verliert".
Tijdens het komende EGP congres in Parijs komt ook de "Working group on Agricultural dimensions...." bij elkaar. Dit artikel bevat een een korte inhoudelijke voorbereiding van mijn kant voor dit samenzijn.
Europees sociaal beleid: Hoe ver mag dat gaan? Onder deze titel organiseerde de Europawerkgroep op 12 oktober jl. een inspirerend debat met als gastspreekster Sonja Bekker. Zij promoveert 11 november a.s. aan de Universiteit van Tilburg op de ontwikkelingen van het sociale beleid in Europa. En, hoe ver mag Europees sociaal beleid dan wel gaan? Het antwoord: verder dan tot nu toe het geval is. En het mooie is, dankzij de huidige financieel-economische crisis zijn er kansen om het sociale beleid in Europa te versterken.
Van 11-13 november vindt in Parijs het vierde congres plaats van de Europese Groene Partij. De Franse Groenen ontvangen ons daar in de aanloop naar de presidentsverkiezingen in 2012. Op het programma naast workshops over vele onderwerpen plenaire sessies over landbouw, sociaal beleid en de "Arab Spring". GroenLinks gaat naar Parijs met een delegatie van 21 mensen. Het congres is open voor alle EGP-steunleden. De inschrijving is verlengd tot 27 oktober.
Even was er hoop op een doorbraak naar echte Europese verkiezingen. De progressieve Britse liberaal Andrew Duff kreeg dit voorjaar in een commissie van het Europese Parlement een meerderheid voor zijn voorstel om 25 parlementariërs te laten kiezen via Europa-brede kieslijsten. Een plenaire behandeling van het voorstel is nog even uitgesteld uit vrees dat het in de deze vorm geen meerderheid zou halen. Een discussie tussen Europese Groenen tijdens de 'Summeruniversity' in het Poolse Slubice liet zien dat er ook daar nog wel wat aarzelingen zijn.
In "The social dimensions of the Green New Deal" formuleert de Europese Groene Partij uitgangspunten voor sociaal beleid. Op het EGP-congres in Parijs in november zal een nieuw hoofdstuk ter stemming komen dat gewijd is aan armoedebeleid en sociale ongelijkheid. De Europawerkgroep discussiëert over het gehele sociale beleid van de EU op 12 oktober. Hoofdvraag: wat mag de EU op sociaal gebied regelen?
